اخبار فناوری

«خلبان باشید» شعار نمایشگاه هوانوردی آئرو ۲۰۱۶

gig201567777

هفته گذشته ۶۰۶ شرکت از ۳۵ کشور جهان در بزرگترین و مهمترین نمایشگاه هوانوردی همگانی اروپا شرکت داشتند که با نام «آئرو ۲۰۱۶» در شهر فردریش هافن آلمان برگزار شد.در ادامه با گیگ نیوز همراه شوید

شرکتهای بین المللی آخرین تولیدات و نوآوریهای خود را از چتربالها و جِتهای شخصی گرفته تا ابزار الکترونیک پرواز به نمایش گذاشتند.

چترهای نجات هواپیما در زمان خطر، نه فقط یک سرنشین بلکه کل هواپیما را با خود بآرامی پایین می آورند. گرچه تولید این چترها از سالها پیش آغاز شده اما آخرین نمونه این چترهای عظیم یکی از محصولات عمده این نمایشگاه بود.

تاد سیمون از شرکت هواپیمایی سیروس درباره آخرین نمونه از چترهای نجات تولید این شرکت می گوید: «چتر نجاتی که روی هواپیمای ما گذاشته شده کپس (CAPS) نام دارد. که مخفف سامانه چترنجات هواپیمای سیروس (Cirrus Airframe Parachute System) است. ما روی تمام ۶۳۰۰ هواپیمایی که ساخته ایم چتر نجات گذاشته ایم. در شرایط اضطراری که ستگاهها از کار افتاده باشد، هر سرنشین می تواند دستگیره ای را در هواپیما بکشد و کل هواپیما با چتر پایین می آید.»

پهپادها هم ستاره های این نمایشگاه بودند. در یکی از مدلهای پهپاد، هدایت کننده می تواند از طریق یک عینک، تصویر زنده ویدئویی از زاویه دید خلبان داشته باشد.

بنیاد اُوا داچ (UAV DACH) در زمینه «سامانه های پروازی بی سرنشین» پیشرو است. مایکل آمتمن، مدیر این بنیاد درباره چگونگی و مسئولیت استفاده از پهپادها می گوید: «محدودیت قانونی در کار نیست. پهپاد مثل هواپیمای کوچک مدل است. برای پهپادهای زیر ۵ کیلو قاعده ای وجود ندارد. یعنی هرکس از یک مغازه یا روی اینترنت پهپادی مثل این یکی بخرد اجازه دارد آن را باز کرده، روشن کند و بدون اینکه سررشته ای از این کار داشته باشد آن را راه بیاندازد. هدایتگرانِ این پهپادها باید بدانند چه می کنند و از مسئولیت و خطرات کارشان آگاه باشند.»

وی می افزاید: «این کار تنها از راه یک آموزش خاص ممکن است که هنوز وجود ندارد. هیچ مقرراتی برای گواهی نامه یا دوره آموزشی در یک باشگاه در کار نیست، مگر برای هواپیماهای کوچک مدل، که خود اعضای باشگاه، کار با آن را به هم یاد می دهند و چیزی را کسب می کنند که ما به آن “آگاهی هوانوردی” می گوییم.»

اما با فناوریهای تازه، رویای هوانوردی برای معلولان هم دور از دست نیست. مایکل آمتمن که خود معلول است و گروهی اینترنتی را برای معلولان علاقمند به هوانوردی می گرداند در این باره می گوید: «هوانوردانی که مثل من دچار نقص عضو هستند، یک ویلچر مخصوص نیاز دارند به همراه یک سامانه توقف و چرخهای بزرگ، تا بتوانند از روی زمینهای ناهموار پرواز کنند و یا روی آنها فرود بیایند.»

نمایشگاه امسال می خواست راهنمایی باشد برای حرفه های آینده در زمینه هوانوردی و شاهد حضور گروههای آموزشی بسیاری بود. این نمایشگاه با شعار «خلبان باشید» تلاش کرد رویای پرواز را زنده کند و الهامبخش خلبانان آینده باشد.

برای دیدگاه ها کلیک کنید

جوابی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بالا