نظامی

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت چهاردهم : زنده ماندن در مناطق استوایی

KCH_Winston_Marshall_on_suspension_bridge2_b

زنده ماندن در مناطق استوايي

بيشتر مردم ، مناطق استوايي را به صورت يك جنگل باراني استوايي بزرگ و خطرناك مي دانند كه در آن هر قدمي كه برداشته شود بايد بسيار دقيق باشد و همه قسمتهاي جنگل را خطري در بر گرفته است . حقيقتاً بيش از نيمي از زمين مناطق استوايي تقريباً مزروعي هستند .

داشتن دانش نسبت به مهارتهاي محيطي ، توانايي ابتكار داشتن و استفاده صحيح از اصول زنده ماندن ، احتمال زنده ماندن فرد را افزايش مي دهد . از تنها بودن در جنگل نترسيد ، ترس شما را عصبي مي كند . عصبي شدن به اضطراب و بيقراري منجر مي شود و شانس زنده ماندن شما را كاهش مي دهد .

همه چيز در جنگل سريعاً رشد مي كند . اين شامل ارگانيسم هاي بيماري زا و انگلها مي شود كه در آن به سرعت زيادي رشد مي كنند . طبيعت مناطق استوايي آب ، غذا و مواد لازم براي تهيه سرپناه را فراهم مي كنند .

افراد بومي براي هزاران سال با شكار كردن و جمع آوري مواد مورد نيازشان در اين مناطق زندگي مي كنند . با اين حال براي يك فرد غريبه مدتي طول مي كشد تا با شرايط و طبيعت ناپايدار جوّي مناطق استوايي وفق پيدا كند .

آب و هواي استوايي

دماي بالا ، باران شديد و رطوبت شديد از خصوصيات مناطق استوايي مي باشد . مگر در مناطق مرتفع و در ارتفاعات پايين ، تغييرات دما ندرتاً به پايين تر از 10 درجه سانتيگراد مي رسد و اغلب بيش از 35 درجه سانتيگراد است . در ارتفاع بالاتر از 1500 متري اغلب در هنگام شب آب يخ مي زند . باران سبــب خنك شدن هوا مي شود ، اما وقتي كه متوقف مي شود دماي هوا دوباره بالا مي رود .

بارندگـي شديد است و اغلب همراه رعد و برق مي باشد . به سرعت باران شديد مي شود و با خوردن به چتر درختان قطرات ريز باران بصورت قطرات درشت در مي آيند و سبب طغيان رودخانه ها مي شوند . به همين سرعت نيز باران متوقف مي شود . طوفانهاي شديد ممكن است بوقوع بپيوندد كه اين مورد اغلب ماههاي انتهايي تابستان ديده مي شود .

گردبادها ، طوفانهاي چرخنده و طوفانهاي معمولي شديد كه بر روي درياها و نيزارها درست مي شوند ، سبب ايجاد موجهاي جزر و مدي و خراب شدن ساحل مي شوند . در انتخاب محل كمپ مطمئن شويد كه شما بالاتر از محل هايي قرار داريد كه احتمال سيلاب در آنها وجود دارد . بادهاي رايج در زمستان و تابستان متفاوت هستند . باد فصل خشك در روز يك بار بارندگي دارد و يك باد موسمي داراي باران مستمري است . در جنوب شرق آسيا ، بادهايي كه از روي اقيانوس هند مي آيند باد موسمي هستند و باران زيادي دارند ولي وقتي كه از روي چين عبور مي كنند خشك مي شوند . در مناطق استوايي طول مدت شب و روز يكسان است . به همان سرعتي كه تاريكي شب از بين مي رود روشنايي روز نيز در مناطق استوايي سريعاً ناپديد مي شود .

انواع جنگل ها

هيچ جنگل استانداردي وجود ندارد . مناطق استوايي ممكن است به صورت يكي از مناطق زير باشند :

  • جنگل هاي باراني
  • جنگل هاي ثانويه
  • فصلي نيمه هميشه سبز و جنگل هاي بارانهاي موسمي
  • جنگل هاي خار زار
  • ساواناها
  • باتلاق هاي آب شور
  • باتلاق هاي آب شيرين

جنگل هاي باراني استوايي

تنوع آب و هوايي در اين جنگل ها اندك است . شما مي توانيد اين گونه جنگل ها را در كنار خط استوا در حوضه هاي آمازون و كنگو ، بخش هايي از اندونزي و بسياري از جزاير موجود در اقيانوس آرام پيدا كنيد . ساليانه 5/3 متر باران در اين مناطق مي بارد . دما نيز بين 32 درجه سانتيگراد در روز تا 21 درجه سانتيگراد در شب متغير است . در اين جنگل 5 لايه فضاي سبز وجود دارد ( تصوير 1-14 ) . در جاهايي كه دست انسان به آن نرسيده است ، درختان جنگلي به ارتفاع 60 متري نيز رسيده اند . زير آنها  درختان كوچكتر يك چتري درست مي كنند كه به قدري ضخيم است كه سبب مي شود فقط مقدار اندكي نور خورشيد به زمين بخورد . نهال ها در زير آنها تقلا مي كنند تا به نور برسند و مقدار زيادي گياه بالا رونده به سمت بالا پيچ وتاب مي خورند تا به نور خورشيد برسند . سرخس ها ، خزه ها و گياهان علفي روي يك لايه ضخيم برگ مي رويند و مقدار زيادي قارچ نيز روي برگها و تنه درختان افتاده مي رويند .

تصوير 1-14 . لايه گياهان موجود در جنگل باراني استوايي

تصوير 1-14 . لايه گياهان موجود در جنگل باراني استوايي

به دليل كمبود نور در كف جنگل ، درختان و گياهان زيرين كمتري وجوددارند تا حركــت را با مشكل مواجه كنند ، اما رويش متراكم گياهان ديد را تا حدود 50 متري محدود مي كند . شما به راحتي ممكن است در چنين جنگلي گم شويد و مشاهده شما و هواپيما بسيار سخت است .

جنگل هاي ثانويه

اين جنگل بسيار شبيه به جنگل باراني است . رشد پربار گياهان ، در محلي كه نور خورشيــد تا كف جنگـل نفوذ مي كند ، اين نوع جنگل را منحصر به فرد مي سازد . چنين روشهايي اغلب در ساحل رودخانه ها ، حاشيه هاي جنگل و محلي كه توسط انسان پاكسازي شده است بوقوع مي پيوندد . وقتي كه اين منطقه به حال خود رها شود ، توده در هم آميخته گياهان خودرو سريعاً جايگزين اين منطقه زراعي مي شود . شما همچنين مي توانيد گياهان خوراكي را مابين توده هاي در هم آميخته پيدا كنيد .

جنگل هاي فصلي نيمه هميشه سبز

خصوصيات جنگل هاي فصلي نيمه هميشه سبز آمريكاي و آفريقايي نظير جنگل هاي بارانهاي موسمي در آسيا مي باشد . اين خصوصيات عبارتند از :

درختان موجود در آن در دو طبقه تقسيم مي شوند . آنهايي كه اندازه اي بين 18-24 متر دارند و آنهايي كه بين 7-13 متر هستند .

  • قطر متوسط درختان 5/0 متر مي باشد .
  • برگهاي آنها در فصل خشكسالي فرو مي ريزند .

به جز ساگو ( بلغور هندي ) ، نيپا و نارگيل همان گياهان خوراكي كه در جنگل هاي باراني استوايي مي رويند در اين مناطق نيز مي رويند .

شما مي توانيد اين جنگل ها را در بخش هايي از كلمبيا و ونزوئلا و آمازون در جنوب آمريكا ، در بخش هايي از جنوب شرق كنيا ، تانزانيا و موزامبيك در آفريقا ، در شمال شرق هند ، بخش هاي عظيمي از برمه ، تايلند ، جاوه و بخش هايي از جزاير اندونزي در آسيا بيابيد .

جنگل هاي خارزار استوايي

خصوصيات عمده جنگل هاي خارزار استوايي عبارتند از :

  • در آن يك فصل خشك معين وجود دارد .
  • در طي فصل خشك درختان بدون برگ هستند .
  • زمين جنگل عريــان است و فقط مقدار كمـي گياه توده شده در بخشـي از سرزمين ديده مي شود ، علف نيز در اين جنگل ها به ندرت يافت مي شود .
  • گياهان خاردار غالب هستند .
  • معمولاً در اين جنگل ها آتش سوزي به وجود مي آيد .

شما مي توانيد چنين جنگل هايي را در ساحل غربي مكزيك ، ونزوئلا ، پنسيلوانيا ، برزيل ، ساحل شمال غربي و بخش هاي مركزي آفريقا و در آسيا در تركستان و هند پيدا كنيد .

در داخل مناطق جنگلهاي خارزار استوايي ، شما در فصل خشك به سختي مي توانيد گياه خوراكي پيدا كنيد . در طي فصل باراني ، گياهان به ميزان زيادي متراكم مي شوند .

ساواناها

خصوصيات عمده ساواناها عبارتند از :

  • اين در داخل منطقه استوايي در جنوب آمريكا و آفريقا يافت مي شود .
  • آن شبيه يك مرتع چمني مي باشد كه داخل آن در فواصل معين درخت يافت مي شود .
  • خاك اين منطقه معمولاً سرخ است .
  • در آن درختان متفرقي يافت مي شوند كه معمولاً درختان سيب پيچ در پيچ مي باشند . درختان نخلي شكل نيز در ساواناها يافت مي شوند

شما مي توانيد ساوانا را در ونزوئلا ، برزيل و گويانا در جنوب آمريكا پيدا كنيد . در آفريقا ، شما آنها را در جنوب صحرا ( شمال ، مركز كامرون و گابون و جنوب سودان ) ، بنين ، توگو و بيشتر بخشهاي نيجريه ، شمال شرق زئير ، شمال اوگاندا ، غرب كنيا ، بخش هايي از مالاوي ، بخش هايي از تانزانيا ، جنوب زيمبابوه ، موزامبيك و غرب ماداگاسكار پيدا كنيد .

باتلاق هاي آب شور

باتلاق هاي آب شور در مناطق ساحلي كه در معرض سيلابهاي جزر و مدي هستند يافت مي شوند . درختان زراعي نيز در اين باتلاق ها رشد مي كنند . طول آنها مي تواند بيش از 12 متر برسد و ريشه هاي آنها مانعي براي حركت كردن مي باشد . ديد در اين نوع باتلاق ها كم مي باشد ، حركــت در آنها بسيار سخــت است . بعضـي مواقع نهرهايي وجود دارند كه شما مي توانيد به كمـك كَلَك از آنها عبور كنيد ، اما معمولاً شما بايد پياده از اين باتلاق ها عبور كنيد . باتلاق هاي آب شور در غرب آفريقا ، ماداگاسكار ، مالزي ، جزاير اقيانوس آرام ، آمريكاي مركزي و جنوبي و در دهانه رودخانه گَنگ در هند يافت مي شود . باتلاق هاي موجود در رودخانه هاي ارينوكو و آمازون و رودخانه گويانا حاوي گل و لجن و درختاني هستند كه سايه كمي فراهم مي آورند . درختان بومي اين باتلاق ها تا اندازه 12 متر متغير هستند .

هر چيزي در باتلاق هاي آب شور از حشرات و زالوها گرفته تا كروكوديل ها و تمساح ها مي تواند براي شما تهديد باشد . از حيوانات خطرناك در اين باتلاق ها دوري كنيد .

اگر مي توانيد از هر نوع باتلاق آب شور اجتناب كنيد . اگر در آن كانال هاي آب وجود دارد شما ممكن است قادر باشيد با استفاده از كَلَك از آن عبور كنيد .

باتلاق هاي آب شيرين

باتلاق هاي آب شيرين در بخش هاي پست منطقه يافت مي شوند . از خصوصيات آنها عبارتنــد از گياهان خاردار زيرين ، ني ها ، علفها و درختان نخلي كوتاه كه ديد را محدود مي كنند و حركت را سخت مي سازند . اغلب جزايري نيز در اين باتلاق ها يافت مي شوند كه به شما اجــازه مي دهند تا از آب خــارج شويد . محيط وحش در اين باتلاق ها بسيار متنوع و زياد مي باشد .

حركت در مناطق جنگلي

با تمرين كردن مي توان حركت در مناطق جنگلي را راحت تر انجام داد . براي اجتناب از خراش و بردگي از لباس آستين بلند استفاده كنيد .

جهت حركت راحت ت

بالا