نظامی

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت نوزدهم: تکنیک های علامت دادن

تكنيك هاي علامت دادن

يكي از اولين ضروريات شما در هنگام قرار گرفتن در شرايط سخت اين است كه بتوانيد با ساير دوستان و همكاران خود ارتباط برقرار كنيد .عموماً ارتباطات به معني گرفتن و دادن اطلاعات است . شما بايد بتوانيد ابتدا توجه نجات دهندگان خود را به خودتان جلب كنيد و سپس پيامي به آنها بدهيد كه بتوانند آن پيام را بفهمند . بعضي از وسايل جلب توجه كننده تصاوير هندسي دست ساز مانند خطوط صاف ، دايره ها ، مثلث ها يا شكل  X در مناطق غير مسكونــي ، يك آتش بزرگ يا نــور چراغ ، يك جسم بزرگ و درخشان كه آرام آرام حركت مي كند ، يا با رنگ يا سايه هاي محل كنتراس ايجاد مي كند مي باشند . نوع علامتي كه شما استفاده خواهيد كرد به شرايطي كه در آن قرار داريد و شرايط دشمن بستگي دارد .

كاربرد

اگر در شرايـط غير جنگي هستيد ، شما نياز داريد تا بزرگترين و واضح ترين و صاف ترين منطقه را در بلندترين عارضه طبيعي ممكن پيدا كنيد . از واضح ترين و جلب توجه كننده ترين علامت كه مي توانيد درست كنيد استفاده نماييد . از طرف ديگر در شرايط جنگي شمــا بايد بسيار محتاط عمل كنيد . نبايد طوري علامت دهيد كه توجه دشمن جلب شود . منطقه اي را پيدا كنيد كه از هوا قابل مشاهده شده باشد ، اما مطمئن شويد كه دراطراف آن محلهاي پنهان شدن نيز وجود دارد . سعي كنيد محل علامت دادن شما و محل استقرار دشمن يك تپه يا چيزي مشابه آن وجود داشته باشد تا علامت شما را در مقابل دشمن پوشش دهد . يك بازرسي كلي از منطقه به عمل آوريد تا مطمئن شويد كه هيچگونه نيروي دشمن در نزديكي شما نباشد .

از هر تكنيك يا وسيله اي براي علامت دادن استفاده مي كنيد ، نحوة استفاده از آن را به خوبي ياد بگيريد وهمواره آماده باشيد تا آن را در كوتاهترين زمان به كار اندازيد . در صورت امكان از علامتها و تكنيكهاي علامت دهي كه مي تواند از نظر فيزيكي شما را به خطر بيندازد اجتناب كنيد . به خاطر داشته باشيد كه علاماتي كه از طرف نيروهاي خودي داده مي شود ممكن است دشمن را نسبت به حضور ومحل استقرار شما آگاه سازد . فبل از علامت دادن به دقت شانس نجات يافتن توسط نيروهاي خودي را با احتمال خطر اسارت توسط نيروهاي دشمن مقايسه كنيد .

يك راديو مطمئن ترين و سريع ترين راه مي باشد كه به شما اجازه مي دهد تاديگران را نسبت به مكان خود آگاه سازيد و پيام هاي آنان را دريافت كنيد . با راديوهاي موجود در واحد خود آشنا شويد . ياد بگيريد كه چگونه آنها كار مي كنند و چگونه مي توان با آنها پيام دريافت يا ابلاغ نمود .

در آينده شما باتكنيكها و وسايل علامت دهي بيشتر آشنا خواهيد شد . ياد بگيريد تا چگونه از آنها استفاده كنيد . به روشهايي بينديشيد كه به كمك آنها بتوانيد وسايل علامت دهي خود را هماهنگ نموده و آنها را براي شرايط جوّي مختلف تغيير دهيد . استفاده از اين تكنيكها وسايل علامت دهي را قبل از آن كه به آنها نياز داشته باشيد تمرين كنيد. تكنيهاي علامت دهي از قبل طراحي شده وهماهنگ شده ممكن است شانس نجات شما را تقويت كند .

وسايل علامت دهي

دو راه اصلي براي جلب توجه يا برقراري ارتباط وجود دارد : سمعي و بصري . ابزاري كه شما جهت اين كار استفاده مي كنيد به شرايط شما و مواد در دسترس بستگي دارد . ابزار شما هر چه باشد همواره علامات سمعي و بصري را آمادة استفاده نگه داريد .

علائم بصري

اين علائم مواد يا تجهيزاتي هستند كه شما استفاده مي كنيد تاحضور خود را براي نجات دهندگان آشكار سازيد .

آتـش

در تاريكي ، آتش مؤثرترين وسيله علامت دهي بصري مي باشد . سه آتش مثلثي شكل درست كنيد يا اينكه آتش را در خط مستقيم قرار دهيد . فاصله بين آتشها حدود ۲۵ متر باشد . آنها را تا جايي كه زمان و شرايط اجازه مي دهد سريعتر درست كنيد و تا زماني كه به آنها احتياج داريد روشن نگه داريد . اگر تنها باشيد نگه داشتن سه آتش ممكن است سخت باشد در اين حالت آتش را نگه داريد .

هنگام ساختن آتش به موقعيت جغرافيايي خود توجه كنيد . اگر در جنگل هستيد يك فضاي باز طبيعي پيدا كنيد يا لبه رودخانه را انتخاب كنيد و در آنجا آتش درست كنيد ، زيرا در چنين محل هايي پوشش گياهي جنگل وجود ندارد تا آتش شما را مخفي كند . گاهي اوقات لازم است تا فضاي باز را براي خوددرست كنيد و محل را براي تهيه آتش تميز نماييد . اگر در يك منطقه پوشيده شده از برف هستيد ، شما بايد زمين را از برف پاك كنيد يا اين كه سكويي براي خود درست كنيد و آتش را روي آن قرار دهيد تا بدين ترتيب برف ذوب شده نتواند آتش را  خاموش كند .

يك درخت در حال سوختن ( مشعل درختي ) نيز راه ديگري براي جلب توجه است ( تصويــر ۱-۱۹ ) . مي توانيد انواع درختان را با قرار دادن مقداري چوب خشك در شاخه هاي پايين تر آنها آتش بزنيد . بر اثر شعله ور شدن اين چوبهاي خشك شعله ها بالا گرفته و درخت را مي سوزاند . قبل از آتش زدن درخت مقداري درختچه كوچك را نيز به آن اضافه كنيد تا دود بيشتري توليد شود . همواره درختي را براي اين كار انتخاب كنيد كه از ساير درختان جدا باشد تا جنگل آتش نگيرد و شما به خطر نيفتيد .

تصوير 1-19 . مشعل درختي

تصوير ۱-۱۹ . مشعل درختي

دود

در روز يك منبـع توليد كننده دود تهيه كنيد و از دود براي جلب توجه استفاده كنيد ( تصوير ۲-۱۹ ) . علامت بين المللي در هنگام استفاده از دود ، درست كردن سه ستون دود است . سعي كنيد يك دود رنگي توليد كنيد كه با زمينه خود تضاد رنگ داشنه باشد ؛ دود سياه در مقابل يك زمينه روشن و بالعكس . اگر يك آتش بزرگ را با برگهاي سبز ، خزه ها يا مقدار كمي آب خفه كنيد ، آتش دود سفيد توليد مي كند . اگر به آن لاستيك يا كهنه پارچه اي كه نفت را جذب كرده است اضافه كنيد دود سياه به دست مي آيد .

مقداري تركه خشك و مرده با آتش زنه براي آتشي كه سريع مي سوزد

شاخه هاي هميشه سبز

دريچه كوچك جهت جرقه زدن آتش

 

تصوير 2-19 . توليد كننده دود ـ زمين

تصوير ۲-۱۹ . توليد كننده دود ـ زمين

در صحرا دود نزديك زمين مي ماند ، اما به دليل باز بودن منطقه يك خلبان مي تواند آن را ببيند .علائم با دود فقط در روزهاي صاف و آرام مؤثر هستند . بادهاي شديد باران يا برف را محو مي كند و شانس ديده شدن آن را كاهش ميدهد.

نارنجكهاي دودزا

اگر همراه خود نارنجكهاي دودزا داريد از آن همانطور كه در مورد آتش شرح داده شد استفاده كنيد . آنها را خشك نگه داريد و تا زماني كه به آنها نياز داريد بتوانيد از آنها استفاده كنيد . مراقب باشيد تا درمحلي كه از آنها استفاده مي كنيد گياهان را شعله ور نسازيد .

منوّرهاي خودكاري

اين منوّرها بخشي از كيت هوانوردان را تشكيل مي دهد . اين وسيله از يك تفنگ خودكــاري شكل با يك منـوّر تشكيل شده است كه به وسيله يك طناب نايلوني به آن متصل مي شود . وقتي كه شليك مي گردد صدايـي شبيه هفت تير توليد مي كند و منوّر ۱۵۰ متر بالا مي رود . اين داراي قطري در حدود ۳ سانتيمتر است .

براي آماده استفاده نگه داشتن آن منوّر خودكاري را از بسته مربوطه درآوريد ، منوّر را به تفنگ متصل كنيد ، تفنگ را از ضامن خارج كنيد و آن را با يك طناب يا زنجير دور گردن خود بيندازيد . آماده باشيد تا آن را در مقابل يك هواپيماي جستجوگر شليك كنيد و آمادة علامت ثانويه باشيد . همچنين آماده باشيد تا در صورتي كه خلبان منوّر را با آتش دشمن اشتباه گرفت سريعاً خود رادر پناهگاهي مخفي سازيد .

مهمات رديابي كننده

شما ممكن است از مهمات رديابي كنندة تفنگ يا تپانچه براي علامت دادن به هواپيماي جستجوگر استفاده كنيد . اين مهمات را در روبه روي هواپيما شليك نكنيد ، همانند منوّر خودكاري آماده باشيد تا درصورتي كه خلبان اين شليك رابا شليك دشمن اشتباه گرفت سريعاً به پناهگاه برويد.

فشفشه هاي ستاره اي

رنگ قرمز بين المللي است كه در همه جا براي جلب توجه استفاده مي شود . بنابراين از يك فشفشه ستاره اي قرمز در صورت امكان استفاده كنيد . البته هر رنگي كه استفاده مي كنيد به نجات دهندگان اجازه مي دهد تا بدانند كه شما كجا هستيد . فشفشه تا ارتفاع ۲۰۰ تا ۲۱۵ متر بالا مي رود ، براي ۶-۱۰ ثانيه مي سوزد و با سرعت ۱۴ m /s پايين مي ايد .

منوّرهاي چتربازي ستاره اي

اين منوّرها تا ارتفاع ۲۰۰ تا ۲۱۵ متر بالا مي رود و با سرعت  s   / m   ۱ / ۲ پايين مي آيند . نوع ۱۲۶ M ( قرمز ) حدود S 50 و نوع ۱۲۷ M سفيد حدود S 25 مي سوزد . در شب هنگام مي توانيد اين منوّرها را از فاصله ۴۸-۵۶ كيلومتر مشاهده نماييد .

آينه ها يا اجسام درخشان

در يك روز آفتابي آينه بهترين وسيله علامت دهي براي شما مي باشد . اگر آينه نداريد فنجان غذاخوري خود را جلا دهيد . همچنين مي توانيد سگك كمربند يا يك جسم مشابه را كه اشعه هاي نور را منعكس مي كند نيز جلا داده و استفاده كنيد . نو رانعكاس داده شده را بر روي يك منطقه متمركز كنيد تا از مشاهده شدن توسط دشمن پيشگيري نماييد . تمرين جهت استفاده از آينه يا اجسام درخشان در علامت دادن را از هم اكنون شروع كنيد . صبر نكنيــد كه فقط زماني كه واقعاً به اين كار احتياج داريد ، اين عمل را تمرين نماييد . اگر يك آينه MK3 داريد ، جهت علامت دادن از دستورالعملي كه در پشت آن موجود است پيروي كنيد . ( تصوير ۳-۱۹ )

نحوه استفاده از آينه علامت دهي MK3نور خورشيد را از آينه بر روي يك سطح در نزديكي خود منعكس نماييد .( كلك ، دست و … )

۲ـ به آرامي تا سطح چشم خود بالا بياوريد و از سوراخ چشمي نگاه كنيد . شما يك نقطه درخشان را خواهيد ديد . اين علامت هدف است .۳ـ آينه را نزديك چشم نگه داريد و به آرامي آن را چرخانده و با آن بازي كنيد تا اين كه نقطه نوراني روي هدف بيفتد .۴ـ اگر در منطقه خودي هستيد و فقط وجود نيروهاي خودي را انتظار داريد ،  استفاده آزاد از آينه پيشنهاد مي شود . اگر چه هواپيما يا كشتي در ديد نباشد به اين كار در امتداد افق ادامه دهيد . نورهاي انعكاس يافته از روي آينه تا مايل ها دورتر حتي در هوايي نامناسب قابل مشاهده هستند . در منطقه دشمن علامت دهي با آينه فقط بايد به صورت علامت دهي هدفگيري شده صورت پذيرد.

تصوير 3-19  علامت دادن با آينه

تصوير ۳-۱۹  علامت دادن با آينه

آينـه علامت دهي را از داخل يك ريسمان يا زنجير قرار دهيد و دور گردنتان بيندازيد . بدين ترتيب آماده استفاده سريع مي باشد . با اين حال مراقب باشيد كه طرف درخشان آن به سمت بدن شما باشد تا نور به طور ناخودآگاه انعكاس پيدا نكرده و دشمن شما را نبيند .

هشـــــــدار

نور انعكاسـي را سريعاً به سمت هواپيما منعكس نكنيد ، زيرا ممكن است خلبان اشعه هاي نور منعكس شده را با آتش دشمن اشتباه بگيرد . بيش از چند ثانيه اشعه را به قسمت كابين هواپيما نتابانيد ، زيرا ممكن است سبب كوري خلبان بشويد . مه رقيق و پايين و سرابها ممكن است تشخيــص علامت نوري را از يك جســم درخشان معمولـي براي خلبان مشكل سازد . پــس در صورت امكان در هنگام علامت دادن به بالاترين نقطه در منطقه برويد . اگر نمي توانيد محل هواپيما را تشخيص دهيد علامت خود را در مسيري كه صداي هواپيما از آن مي آيد قرار دهيد .

نكته : خلبانان در شرايط ايده آل مشاهده كردن پرتوهاي انعكاس يافته از آينه را تا فاصله ۱۶۰ كيلومتري گزارش كرده اند .

تصاوير( ۴-۱۹ ) و( ۵-۱۹ ). روشهاي هدفگيري و علامت دادن با آينه را نشان مي دهند .

تصوير 4-19 . هدفگيري با يك آينه علامت دهي ابتكاري

تصوير ۴-۱۹ . هدفگيري با يك آينه علامت دهي ابتكاري

تصوير 5-19 هدفگيري با يك آينه علامت دهي ابتكاري ـ جسم متحرك

تصوير ۵-۱۹ هدفگيري با يك آينه علامت دهي ابتكاري ـ جسم متحرك

چراغ قوه يا چراغ اضطراري

در شب شما مي توانيدبا استفاده از يك چراغ قوه يا چراغ اضطراري به يك هواپيما پيام كمك بفرستيد . هنگام استفاده از چراغ اضطراري مراقب باشيد كه خلبان آن را با آتش زميني دشمن اشتباه نگيرد . چراغ اضطراري در هر دقيقه ۶۰ بار پرتو مي فرستد . بعضي از آنها داراي روپوش مادون قرمز و لنز هستند .براي چراغ هاي اضطراري همچنين توليد كنندة نور آبي وجود دارد .

قاب VS 17

در طي روز شما مي توانيد از قاب چوبي VS17 براي علامت دادن استفاده كنيد . سمت نارنجي آن را بالا قرار دهيد ، زيرا نسبت به سمت بنفش راحت تر ديده مي شود . پرتوزدايي قاب چوبي سبب مي شود كه هواپيما راحتتر آن را ببينيد . شما مي توانيد با استفاده از هر چيز نارنجي يا لباس بنفش براي خود يك VS17 درست كنيد .

لباس

لباس خود را روي زمين يا بالاي يك درخت از طرف ديگر پهن كنيد تا علامت بدهيد . از لباسهايي استفاده كنيد كه رنگ آنها با محيطهاي اطراف تضاد داشته باشد . آنها را در طرح هندسي بزرگ تنظيم كنيد تا احتمال جلب توجه كردنشان بيشتر شود .

مواد طبيعي

اگر از لحاظ ساير وسايل در مضيقه هستيد ، مي توانيد از مواد طبيعي موجود براي ساختن علامتهايي كه از هوا قابل رؤيت باشند استفاده كنيد . توده هايي درست كنيد كه سايه بسازيد . براي اين كار مي توانيد از بوته انواع شاخ و برگ ، سنگ يا بلوك هاي برفي استفاده كنيد . در مناطق پوشيده شده از برف ، برف را با پا بكوبيد تا به شكل علامت درآيد و فرورفتگي ايجاد شده را با ماده اي كه با اطراف تضاد رنگ دارند پر كنيد . ( تركه ها يا شاخه ها ) . در مناطق سنگي از قلوه سنگهاي بزرگ ، گياهان يا گياهان دريايي براي درست كردن علامت استفاده كنيد . در مناطق پوشيده شده از بوته گياهان را در طرحهاي خاصي ببريد يا اينكه زمين را بسوزانيد . در توندرا گودالهايي حفر كنيد يا اينكه سطح چمن هاي موجود را زيرورو كنيد .

رنگهاي دريايي علامت دهنده

تمامي هواپيماهاي ارتش كه در عملياتهاي نزديك يا روي آبي شركت مي كنند ، معمولاً يك كيت اضطراري به همراه دارند كه حاوي رنگهاي دريايي علامت دهنده مي باشند . اگر شما در      آب گير افتاده ايد از اين رنگها در روز استفاده كنيد تا موضع شما آشكار شود . اين رنگها معمولاً حدود ۳ ساعت باقي مي مانند مگر اين كه دريا متلاطم باشد . از آنها فقط زماني استفاده كنيد كه در منطقه خودي مي باشيد . تا زماين كه آمادة استفاده از آنها نيستيد ، بسته بندي آنها را باز نكنيد . از آنها فقط زماني استفاده كنيد كه صداي يك هواپيما را مي شنويد يا اين كه آن را مي بينيد . اين رنگها در زمينهاي پوشيده شده از برف نيز موثر هستند . از آنها براي نوشتن كدهاي درخواست كمك جلب توجه كننده استفاده كنيد .

علائم سمعي

راديوها ، سوتها و شليك گلوله بعضي از انواع روشها مي باشند كه شما مي توانيد جهت علامت دادن حضور خود به تيم نجات از انها استفاده كنيد .

تجهيزات راديويي

راديوي AN/PRC-90 بخشي از تجهيزات موجود در جليــقه نجات هوانـوردان مي باشــد . البتـه نهايتاً AN/PRC-112 جايگزين AN/PRC-90 خواهد شد . هر دو راديو مي توانند آهنگ يا صدا را انتقال دهند . ساير انواع راديوهاي ارتش نيز همين كار را مي كنند . ديگر انواع مختلف راديوها بسته به ارتفاع هواپيماي دريافت كننده پيام ، زمين منطقه ، تراكم پوشش گياهي ، آب و هوا ، قدرت باتري ، نوع راديو و تداخل ها متفاوت هستند . براي گرفتن حداكثر كارايي از راديو ، اقدامات زير را به كار ببنديد :

  • فقط در مناطق باز و بدون مانع سعي كنيد تا پيام بفرستيد . به دليل اين كه راديوها وسيله اي هستند كه در خط قابل مشاهده اي به ارسال پيام مي پردازند ، وجود در عارضه بين راديو وگيرنده انتقال پيام را مختل مي كند .
  • آنتن را در زوايه مناسبي نسبت به هواپيماي نجات قرار دهيد . هيچ علامتي از نوك آنتن وجود ندارد .
  • اگر آنتن داراي قدرت انتقال آهنگ است ، آنها را به سمت بالا بر يك سطح صاف و بالا رفته قرار دهيد تا بتوانيد به ساير وظايف حياتي خود نيز عمل كنيد .
  • هرگز اجازه ندهيد كه آنتن با لباس ، بدن ، شاخ و برگ يا زمين تماس پيدا بگيرد . چنين تماسهايي از بُرد آنتن مي كاهند .
  • قدرت باتري را ذخيره كنيد . وقتي كه از راديو استفاده نمي كنيد آن را خاموش كنيد . سرد شدن سريع سبب خالي شدن باتري مي گردد . باتري را در معرض گرماي شديد مانند خورشيد صحرا قرار ندهيد .گرماي شديد ممكن است سبب شود تا باتري منفجر شود . تا جايي كه مي توانيد باتري و راديو را خشك نگه داريد . زيرا آب ممكن است مدارهاي موجود در آنها را خراب كند .

سوتها

سوتها بهترين راه براي نزديك خواندن و علامت دادن در بعضي موارد هستند . صداي آنها حتي تا ۶/۱ كيلومتر آن طرف تر شنيده مي شود . سوت هاي كارخانه اي انواع مختلف تري نسبت به انواع دست ساز دارند .

شليك گلوله

در بعضي شرايط شما مي توانيد  براي علامت دادن از شليك گلوله استفاده كنيد . سه شليك گلوله با فواصل معين از همديگر معمولاً يك علامت جلب توجه كننده واضح است . از اين تكنيك در منطقه دشمن استفاده نكنيد . دشمن حتماً به بررسي منبع و دليل تيراندازي مي پردازد .

كدها و علامتها

حالا شما مي دانيد كه چگونه اجازه دهيد تا ديگران بفهمند شما كجا هستيد ، حالا شما نياز داريد تا بدانيد كه چگونه اطلاعات بيشتري به آنها بدهيد . اين راحتتر است تا به جاي گفتن تمامي يك پيام فقط از يك علامت استفاده كنيد . بنابراين ، كدها و علامتهايي را ياد بگيريد كه تمامي خلبانان آنها را مي دانند .

SOS

شما مي توانيد از نورها يا پرچم هايي كه پيام SOS مي دهند استفاده كنيد . ۳ نقطه ، ۳ خط تيره ، ۳ نقطه . SOS يك علامت جلب توجه كنندة بين المللي است كه در كدهاي مُرس شناخته مي شود . يك نقطه يك پالس كوتاه و سريع و يك خط تيره يك پالس بلندتر است . اين علامـت را تكرار كنيد . در هنگام استفاده از پرچمها خط تيره پرچم را در دست چپ بگيريد و براي نقطه ها پرچم را در دست راست .

كد اضطراري زمين به هوا

اين كد ( تصوير ۶-۱۹ ) داراي ۵ سمبل يا معني و دقيق است . اين سمبل ها در اندازه حداقل يك متر عرض و ۶ متر طول درست كنيد . اگر بزرگتر بودند ، نسبت ۶ : ۱ را رعايت كنيد . مطمئن شويد كه اين علامات با زمين اطراف خود تضاد رنگ زيادي داشته باشند . آنها را در فضاي بازي قرار دهيد كه به راحتي از هوا قابل مشاهده باشند .

تصوير 9-16 . كد اضطراري زمين به هوا ( طرح علامتها )

تصوير ۹-۱۶ . كد اضطراري زمين به هوا ( طرح علامتها )

شمارهپيامسمبل كد
1درخواست كمكV
2درخواست كمك پزشكيX
3 نه يا منفيN
4 بله يا مثبت Y
5 در اين مسير جلو برويد
 

علامتهاي بدني

وقتي كه هواپيما به اندازه كافي نزديك است تا خلبان شما را ببيند ، از حركات بدن يا حالات آن براي فرستادن يك پيام استفاده كنيد ( تصوير ۷-۱۹ ) .

مقدار كمي مي توانيد جلو برويد ، در صورت امكان صبر كنيد

اينجا فرود آييد ( به سمت محل فرود علامت بدهيد )

 نياز به كمك پزشكي با تأخير زياد داريد

همه چيز درست است ، صبر نكنيد

سعي نكنيد تا در اينجا قرود آييد

ما را بالا بكش ، هواپيما را ترك كنيد

با ابلاغ پيام « پرتاب كن » استفاده مي شود

مثبت ( بله )

منفي ( نه )

گيرنده ما كار مي كند

نياز اضطراري به كمك پزشكي

تصوير 7-19. علامتهاي بدني

تصوير ۷-۱۹٫ علامتهاي بدني

علامتها با قاب چوبي

اگر شما روپوش كلك نجات يا بادبان يا وسيله جايگزين مشابهي داريد ، از سمبل هاي نشان داده شده در تصوير ۸-۱۹ به ارسال پيام استفاده كنيد .

در خشكي و در دريا :

سفر نكنيد تا در اينجا فرود آييد

در خشكي و در دريا :

نياز به كك پزشكي

در خشكي و در دريا :آماده فرود . فلش مسير فرود را نشان مي دهد

در خشكي : نياز به روغن ، بنزين ؛ هواپيما مي تواند پرواز كند

در خشكي و در دريا : هواپيما مي تواند پرواز كند ؛ نياز به ابزار آلات

در خشكي و در دريا :

نياز به كمكهاي اوليه

وقتي كه هواپيما را ترك كرده ايد ، درخشكي : در اين مسير حركت كنيد در دريا : با آب حركت كنيد

درخشكي:نشانگرمسيرنزديكترين منطقهمسكوني دريا:نشانگرمسيررسيدن به وسيله نجات

ر خشكي : نياز به لباس گرم در دريا : نياز به لباس در هنگام در معرض محيط قرار گرفتن

در دريا : به تجهيزاتي كه عنوان شده است نيازمنديم

درخشكي : آيا ما بايد منتظر هواپيماي نجات باشيم ؟ در دريا : گروه نجات را نسبت به محل استقرار من مطلع كنيد

در خشكي و در دريا : نياز به آب و غذا

افراد از بادبان كلك نجات براي تهيه علامتها استفاده مي كنند

تصوير 8-19 . علامتها با قاب چوبي

تصوير ۸-۱۹ . علامتها با قاب چوبي

زرد

آبي

در خشكي : نياز به كينين يا آتابرين . در دريا : نياز به سايبان

اعلام وصول پيام از طرف هواپيما

وقتي كه خلبان هواپيماي با بال ثابت شما را ديد ، او معمولاً با پرواز كردن در ارتفاع پايين ، حركت دادن به هواپيما و چراغ هاي هواپيما علامت مي دهد كه شما را ديده است . اينها در تصوير ۹-۱۹ نشان داده شده اند . وقتي كه خلبان علامت داد كه پيام شما را دريافت كرده است و فهميديد كه اوليـن پيام شما را فهميده است آماده شويد تا پيام هاي ديگري را به او بدهيد . يراي پيام هاي بيشتر در صورت امكان از يك راديو استفاده كنيد . اگر هيچ راديويي در دسترس نيود ، از كدهايي كه در پاراگرافهاي قبلي بيان شدند استفاده كنيد .

پيام دريافت شده و فهميده شده است .  هواپيما اعلام خواهد كرد كه علائم زميني ديده شده و فهميده شده اند به توسط

در روز يا نور ماه : تاب خوردن از طرفي به طرف ديگر

  در شب : نورهاي سبز با چراغ چشمك زن

پيام دريافت شده ولي فهميده نشده است . هواپيما با حركات زير نشان مي دهد كه علائم زميني را ديده است ولي معني آن را نفهميده است :

در روز يا نور ماه : انجام يك چرخش كامل از سمت راست

در شب : نورهاي قرمز با چراغ چشمك زن

تصوير 9-19 . اعلام وصول پيام از طرف هواپيما

تصوير ۹-۱۹ . اعلام وصول پيام از طرف هواپيما

اقدامات مربوط به مسيردهي به هواپيما

اگر توانستيد با يك هواپيماي خودي تماس راديويي برقرار كنيد ، خلبان را مي توانيد به محل خود هدايت كنيد . براي هدايت خلبان از راهنمايي هاي زير استفاده كنيد :

  • ( فركانس اضطراري ) تقاضاي كمك
  • درخواست علامت ( در صورت امكان )
  • نام
  • شماره فرد زنده مانده
  • محل فرود آمدن
  • هرعلامتي مانند درخواست كمكهاي پزشكي يا ساير انواع خاص كمك مورد نياز ضروري.

تماس برقرار كردن با نجات دهندگان بدين معني نيست كه شما در امنيت هستيد . تا زماني كه شما واقعاً نجات پيدا نكرده ايد به استفاده كردن از تكنيكهاي گريز و فرار و زنده ماندن ادامه دهيد و از دستورالعمل هاي مربوطه پيروي كنيد .


زنده ماندن در شرایط سخت قسمت اول : اقدامات بقا

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت دوم : روانشناسی بقا

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت سوم : طرح ريزي براي شرايط سخت و كيتهاي مورد استفاده در شرايط سخت

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت چهارم : بنیان پزشکی زندگی در شرایط سخت

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت پنجم : سرپناه

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت ششم : تهیه آب آشامیدنی

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هفتم : هنر و صنعت آتش

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هشتم : تهیه غذا – بخش اول

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هشتم : تهیه غذا – بخش دوم

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هشتم : تهیه غذا – بخش سوم

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هشتم : تهیه غذا – بخش چهارم

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هشتم : تهیه غذا – بخش پنجم

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت نهم – استفاده غذایی از گیاهان

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت دهم – گیاهان سمی

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت یازدهم : حیوانات خطرناک

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت سیزدهم: زنده ماندن در صحرا

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت چهاردهم : زنده ماندن در مناطق استوایی

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت پانزدهم – زنده ماندن در هوای سرد

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت شانزدهم: زنده ماندن در دریا

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هفدهم: روش مناسب عبور از آب

زنده ماندن در شرایط سخت قسمت هجدهم:جهت يابي مقتضي با شرايط

برای دیدگاه ها کلیک کنید

جوابی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بالا